Η διατήρηση της ποιότητας του νερού σε μια ιδιωτική ή δημόσια πισίνα δεν είναι απλώς ζήτημα αισθητικής, αλλά μια σύνθετη διαδικασία που βασίζεται στις αρχές της μηχανικής και της χημείας. Πολλοί ιδιοκτήτες πισίνας πιστεύουν λανθασμένα ότι τα χημικά προϊόντα, όπως το χλώριο, είναι ο μοναδικός παράγοντας που κρατά το νερό καθαρό. Στην πραγματικότητα, τα χημικά προσφέρουν μόνο την απολύμανση, εξουδετερώνοντας τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Το πραγματικό έργο της απομάκρυνσης των σωματιδίων, της θολότητας και των οργανικών υπολειμμάτων επιτελείται από το μηχανικό σύστημα φιλτραρίσματος: την αντλία, το φίλτρο και το εξελιγμένο ρομπότ καθαρισμού. Η βαθιά κατανόηση της επιστήμης πίσω από αυτά τα συστήματα είναι το κλειδί για ένα πραγματικά υγιεινό περιβάλλον κολύμβησης.
Η αρχή λειτουργίας ξεκινά με τη δυναμική των υγρών, την οποία διαχειρίζεται η αντλία της πισίνας. Η αντλία δημιουργεί μια ζώνη χαμηλής πίεσης που αναγκάζει το νερό να εισέλθει στο σύστημα μέσω των skimmers και του στομίου του πυθμένα. Αυτή η συνεχής κυκλοφορία είναι ζωτικής σημασίας για τη χημική ομοιογένεια του νερού. Χωρίς την αντλία, τα απολυμαντικά μέσα δεν θα μπορούσαν να διανεμηθούν ομοιόμορφα, δημιουργώντας “νεκρές ζώνες” όπου τα βακτήρια και τα άλγη αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα. Από επιστημονική άποψη, ολόκληρος ο όγκος του νερού της πισίνας πρέπει να περνά από το σύστημα φιλτραρίσματος τουλάχιστον τέσσερις φορές το εικοσιτετράωρο κατά τη διάρκεια της περιόδου αιχμής, μια διαδικασία γνωστή και ως ρυθμός ανακυκλοφορίας.
Μόλις το νερό τεθεί σε κίνηση από την αντλία, οδηγείται υπό πίεση στο εσωτερικό του φίλτρου, όπου πραγματοποιείται η διαδικασία της μηχανικής κατακράτησης σωματιδίων. Η επιλογή του φιλτραριστικού μέσου καθορίζει το μέγεθος των ρύπων που μπορούν να αφαιρεθούν, το οποίο μετριέται σε μικρά (microns). Τα παραδοσιακά φίλτρα άμμου συγκρατούν σωματίδια μεγέθους 20 έως 40 μικρών. Τα φίλτρα φυσιγγίου (cartridge) προσφέρουν υψηλότερη ακρίβεια, φτάνοντας τα 10 έως 15 μικρά. Η κορυφαία τεχνολογία συναντάται στα φίλτρα γης διατόμων (DE), τα οποία μπορούν να απομονώσουν σωματίδια έως και 2 μικρών, προσφέροντας απόλυτη διαύγεια. Η επιστημονική προσέγγιση στη συντήρηση του φίλτρου απαιτεί την τακτική παρακολούθηση της εσωτερικής πίεσης. Όταν τα σωματίδια φράζουν τους πόρους του φίλτρου, η πίεση αυξάνεται, μειώνοντας την παροχή νερού και καταπονώντας τον κινητήρα της αντλίας.
Ενώ το φίλτρο διαχειρίζεται τα αιωρούμενα σωματίδια, οι βαρύτεροι ρύποι κατακάθονται αναπόφευκτα στον πυθμένα της πισίνας, δημιουργώντας ένα στρώμα οργανικής ύλης που καταναλώνει γρήγορα το διαθέσιμο χλώριο. Εδώ εισέρχεται η προηγμένη τεχνολογία των ρομπότ πισίνας. Αντίθετα με τα παλαιότερα συστήματα αναρρόφησης που βασίζονταν στην πίεση της αντλίας, τα σύγχρονα ρομπότ λειτουργούν με χαμηλή τάση, εντελώς ανεξάρτητα από το κεντρικό σύστημα. Διαθέτουν δικούς τους μικροεπεξεργαστές και αισθητήρες, οι οποίοι χαρτογραφούν την επιφάνεια της πισίνας για βέλτιστη κάλυψη. Η επιστημονική συμβολή του ρομπότ έγκειται στην ικανότητά του να τρίβει ενεργά τις επιφάνειες με περιστρεφόμενες βούρτσες, διασπώντας το βιοφίλμ (biofilm) – μια προστατευτική μεμβράνη που δημιουργούν τα βακτήρια στα τοιχώματα, η οποία είναι ανθεκτική στα χημικά.
Η συνδυασμένη δράση αυτών των τριών μηχανικών στοιχείων μειώνει δραστικά την ανάγκη για χημική παρέμβαση. Όταν η αντλία λειτουργεί τις σωστές ώρες και το φίλτρο διατηρείται καθαρό, το 80% της καθαριότητας της πισίνας επιτυγχάνεται μηχανικά. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται πολύ λιγότερο χλώριο ή άλλα απολυμαντικά για τη διατήρηση της υγιεινής. Η μείωση της χρήσης χημικών δεν προστατεύει μόνο το δέρμα και τα μάτια των κολυμβητών από ερεθισμούς, αλλά παρατείνει και τη διάρκεια ζωής των ίδιων των μηχανημάτων, καθώς το πολύ όξινο ή διαβρωτικό περιβάλλον καταστρέφει τις τσιμούχες και τα πλαστικά μέρη του εξοπλισμού.
Η σωστή διαχείριση αυτού του οικοσυστήματος απαιτεί μια συστηματική προσέγγιση. Οι ιδιοκτήτες πρέπει να κατανοήσουν ότι η υδραυλική ισορροπία είναι δυναμική. Για παράδειγμα, η συσσώρευση φύλλων στο καλάθι του skimmer ή της αντλίας περιορίζει τη ροή του νερού, γεγονός που μειώνει την απόδοση του φίλτρου, ακόμη και αν το ίδιο το φίλτρο είναι πεντακάθαρο. Συνεπώς, ο τακτικός καθαρισμός των προ-φίλτρων είναι εξίσου σημαντικός με τον καθαρισμό του κυρίως φίλτρου. Αντίστοιχα, το ρομπότ πρέπει να καθαρίζεται μετά από κάθε κύκλο λειτουργίας, καθώς ένα γεμάτο εσωτερικό φίλτρο μειώνει την ικανότητα αναρρόφησης και καταπονεί τις εσωτερικές του αντλίες.
Συμπερασματικά, η καθαρή πισίνα είναι το αποτέλεσμα μιας τέλειας ισορροπίας μεταξύ της ροής, της κατακράτησης και του ενεργού καθαρισμού των επιφανειών. Η αντλία παρέχει την απαραίτητη κινητική ενέργεια, το φίλτρο εξασφαλίζει τη μικροσκοπική καθαρότητα και το ρομπότ εξαλείφει τη φυσική ρύπανση των επιφανειών. Επενδύοντας στη σωστή λειτουργία και τη συντήρηση αυτών των μηχανικών συστημάτων, διασφαλίζετε ένα ασφαλές, κρυστάλλινο και υγιεινό νερό, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τα έξοδα για χημικά προϊόντα και επισκευές.
Αυτά είναι όλα όσα πρέπει αν ξέρετε για πισινασ αντλιεσ (swimming pool pumps) , πισινασ φιλτρα (swimming pool filters)
και πισινασ ρομποτ (swimming pool robotic cleaners)